Eικόνα/Μονταζ: Σουσάνα Καλέμου

Sound Design: Aλεξ Χαρίσης

Performance/ Costume Adaptation: Γρηγορία Βρυττιά

___

Το genius loci της γης δεν είναι ανθρωπομορφικό.

Θα ήταν τουλάχιστον υβριδικό, πλουτισμένο με χρώματα και πληθώρα σκιάσεων.

Η πνοή του ενεργοποιεί κάθε νέο κύκλο θέτοντας τα στοιχεία σε κίνηση. Η έμβια ορχήστρα ανταποκρίνεται. Η φύση ξεπερνάει την γλώσσα, μιλάει μέσα από τους κώδικες των οργανισμών που φιλοξενεί. 

Αυτό που ξεφεύγει από την ανθρώπινη προσοχή είναι η μικροσκοπική και ταυτόχρονα τεράστια κλίμακα μια βιοποικιλότητας, της οποίας η σύνδεση είναι πιο άμεση από την δική μας επιδερμική πλέον αντίληψη με την φύση και τον ίδιο τον χρόνο. Η αντίληψη του χρόνου στη φύση πηγαίνει πιο πίσω από την εξέλιξη των θηλαστικών, από την προσωποποίηση της Οστάρα, της Περσεφόνης και της μεγάλης μητέρας, πιο πίσω από την κομβική στροφή προς στην γεωργία, αλλά αρκετά πιο μετά από την διαμόρφωση του κλίματος της επιφάνειας της γης. Η γη, ένας δίσκος με σκόνη και αέρια, στερεοποιείται, φλέγεται και μετουσιώνεται σε ύλη και κάθε εποχή μιμείται αυτόν τον κύκλο. Το πνεύμα της ή έστω ένα φαντασιακό τοτέμ της, σηματοδοτεί με αλληλουχία αυτήν την αρχή και εναλλαγή. Εμπλέκεται στον χώρο και το χρόνο, ταξιδεύει σαν παιδί-αγγελιοφόρος, φοράει το δέρμα των ψυχών που θρέφει, επικοινωνεί, καλεί και αφυπνίζει. Ο παγανιστικός απόηχος του κύκλου των εποχών κρύβει κάτι βαθύτερο και στοιχειώδες, πιο παλιό από την ίδια ανθρώπινη ιστορία. Αυτή η πρώιμη και αρχαία μνήμη πάλλεται μέσα στον πιο «μικρό» παρατηρητή της χλωρίδας και της πανίδας σαν εσωτερικό ρολόι. Tο ένστικτο του εν λόγου κοινωνού έρχεται σε αντίθεση με το φιλοσοφικό και μεταφυσικό φίλτρο του homo habilis. Ο τελευταίος, κατοικώντας στο ίδιο πνεύμα και σώμα του πλανήτη, αφήνοντας προσφορές πίσω.  Η αρχιτεκτονική των ειδών-κατοικιδίων της, οργανική και ανόργανη, ανθρώπινων και μη, ένα συνονθύλευμα από εννοιολογικές απόπειρες.

Η μουσική επένδυση είναι το Beltane του Άλεξ Χαρίση από το album Rites of Spring του προσωπικού του project Mauve Zone.