Η performance εξερευνά τον έρωτα, τη μνήμη, το ανολοκλήρωτο και την αναμονή μέσα στο χρόνο, μέσα από 3.650 origami-πεταλούδες (1 πεταλούδα=1 μέρα). Κάθε πεταλούδα φέρει τα ίχνη των τσακίσεων της, φανερώνοντας την ευθραυστότητα και τη σύνδεση με την ιαπωνική παράδοση, όπου οι πεταλούδες συμβόλιζαν την ένωση του ζευγαριού. Από τις απλές τσακίσεις του origami γεννιέται η μορφή της πεταλούδας, δείχνοντας πώς η μορφή προκύπτει από τη διαδικασία και όχι από εξωτερική επιβολή.
Το έργο εκτυλίσσεται στην επιφάνεια της Γης, εκεί όπου το σώμα συναντά το νερό και συναντώνται τα στοιχεία του βράχου και του υγρού. Στο χώρο αυτό, το σώμα της performer είναι γυμνό και κολλημένο με πεταλούδες, ενώ χιλιάδες ακόμη αιωρούνται πάνω στην επιφάνεια της θάλασσας, δημιουργώντας ένα κύμα από πεταλούδες που αντικαθιστά νοηματικά το νερό. Όλα τα στοιχεία — σώμα, νερό, πεταλούδες, χώρος και χρόνος — ενυπάρχουν ταυτόχρονα, σε μια σύνθεση που είναι ταυτόχρονα φυσική και μεταφυσική.
Η performance αντλεί έμπνευση από πίνακα της Οφηλίας του Milles, όπου πρώτα δημιουργήθηκε το background και έπειτα η φιγούρα, δίνοντας προτεραιότητα στο φυσικό τοπίο πριν από την ανθρώπινη μορφή και δράση.
Ο χώρος και η τελετουργία της performance αντλούν έμπνευση από τις πρακτικές της Marina Abramović και της Ana Mendieta, με στοιχεία παγανιστικού χαρακτήρα, θυμίζοντας το σώμα που επιπλέει στη θάλασσα, ανοιχτό σε όλα τα στοιχεία και στον χρόνο.