Η μία όψη είναι η στιγμή που το σώμα ανοίγει, ο χώρος όπου η ένταση διαλύεται και η κίνηση γίνεται ανάσα. Είναι η στιγμή που το μέσα βρίσκει έξοδο, και το έξω βρίσκει τρόπο να εισχωρήσει.

Η άλλη όψη είναι το σώμα σε συνεχή αναστάτωση, που κουβαλά ολόκληρο το βάρος των μνημών και των επιλογών του. Ένα σώμα που επιστρέφει διαρκώς μέσα του, σαν να ψάχνει το κέντρο απ’ όπου ξεκίνησε. Μέχρι να ξανασυναντησει την παιδική του αθωότητα, ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ.

Κι έτσι οι δύο όψεις, αντίθετες αλλά αχώριστες, υφαίνουν την ίδια διαδρομή — μια συνεχή μετακίνηση ανάμεσα στο βάρος και στο φως, ανάμεσα στο κλείσιμο και στο άνοιγμα, εκεί όπου το σώμα κερδίζει και χάνει τον εαυτό του στον ίδιο χρόνο.

Two Aspects
One aspect is the moment when the body opens up, the space where tension dissolves and movement becomes breath. It is the moment when the inside finds an outlet, and the outside finds a way to penetrate.

The other aspect is the body in constant turmoil, carrying the entire weight of its memories and choices. A body that constantly returns within itself, as if searching for the center from which it began. Until it rediscovers its childhood innocence, IT WILL TRY.

And so the two sides, opposite but inseparable, weave the same path—a constant
movement between weight and light, between closing and opening, where the body gains and loses itself at the same time.