Μοντέλο: Γιαγιά,

Άστεγη γυναίκα.

Μια μορφή που βρίσκεται στο περιθώριο, αλλά εκπέμπει αξιοπρέπεια. Το γυμνό της σώμα, με έντονα σημάδια του χρόνου, μοιάζει να διαλύεται μέσα στα στρώματα του χρώματος, σαν να χάνεται μέσα στην ίδια της την πραγματικότητα. Η πορτοκαλί αφάνα της -το ρεαλιστικό και κυρίαρχο στοιχείο της μορφής- λειτουργεί ως φωτεινό σημάδι παρουσίας, ενώ το φθινόπωρο που κυριαρχεί στο έργο υπογραμμίζει μια γενικότερη αίσθηση ύφεσης και πορείας προς το τέλος