Μια performance για την κάθοδο, το σκοτάδι και την επιστροφή στο φως. Η Κόρη γεννιέται μέσα από μνήμες, σιωπές και τραύματα. Κατεβαίνει στο σκοτάδι, όπως η Περσεφόνη στον Κάτω Κόσμο, και μένει για λίγο κρυφή, αθέατη, ακίνητη. Κάποτε, αόρατα, κάτι ξυπνά. Ο παλιός σπόρος θυμάται το φως, οι ρίζες συναντιούνται, και η Κόρη ανεβαίνει ξανά. Δεν επιστρέφει παιδί. Είναι Γυναίκα. Είναι η στιγμή της αναγέννησης. Το σκοτάδι που έγινε έδαφος, το παρελθόν που γίνεται ζωή, η μνήμη που γίνεται δημιουργία. Η performance art απογυμνώνει ό,τι έτρεμε να εκτεθεί. Ό,τι αναδύεται, κρατάει μέσα του όλες τις γενιές, όλα τα τραύματα, όλη την ελπίδα. Κι έτσι η Κόρη γίνεται η Αρχή που ανθεί αθόρυβα.