Oι πατριαρχικές δομές υπάρχουν εγκατεστημένες συχνά στο ασυνείδητο. Βαθιά ριζωμένες στη γονιδιακή μνήμη λειτουργούν ως ασυνείδητες τάσεις που επηρεάζουν επιλογές και συμπεριφορές. Συχνά τα αγόρια αποτελούν κέντρο προσοχής και ενδιαφέροντος και αποκτούν υπεραξία έναντι άλλων ατόμων λόγω του βιολογικού τους φύλου. Σε πολλές κοινωνίες  αυτή η υπεραξία του ανδρικού φύλου λειτουργεί εις βάρος γυναικών και θηλυκοτήτων. Υπάρχουν βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις, ιδέες και στάσεις σχετικά με τη διαφορετική αξία των γυναικών και των ανδρών, για τις ποιότητες, τα ταλέντα και τις ικανότητές τους. Σήμερα στην Ινδία , στην Κίνα αλλά και στην νότια Ευρώπη συχνά μέσω εκτρώσεων γίνεται προεπιλογή του φύλου με προτίμηση στο αρσενικό.  Οι γυναίκες υιοθετούν συχνά ακόμα και ασυνείδητα αυτές τις προκαταλήψεις και τις αντικατοπτρίζουν μέσω της συμπεριφοράς και των προτιμήσεων τους στον γονεικό τους ρόλο.

Tο έργο Satellite Girl αναφέρεται στην  εξερεύνηση της ταυτότητας, της θηλυκότητας και των περιορισμών που τίθενται στα κορίτσια και τις γυναίκες. Κεντρικό ζήτημα αποτελεί  το πώς κοινωνικά συχνά δίνεται προτεραιότητα στα αγόρια και τους άνδρες, ενώ τα κορίτσια υποβιβάζονται σε δευτερεύοντες ρόλους. Το έργο θίγει επίσης ζητήματα ελευθερίας, χώρου και αναζήτησης της προσωπικής διαδρομής.

Εικόνες της καθημερινής ζωής και της ποπ κουλτούρας που ταυτίζονται με το φύλο, εισέρχονται στα πλάνα, δηλώνοντας την στερεοτυπική ματιά που παραμένει ενεργή ακόμη και σήμερα.  Τα κορίτσια  ορισμένες φορές παραμένουν « απρόσωπα» μέσα από τον υποβιβασμό του φύλου τους,   απλά κορίτσια σε μια κοινωνία που τα αγόρια έχουν ξεχωριστές και συγκεκριμένες ταυτότητες που ενισχύονται   μέσα από την αποδοχή και την προσοχή. Ο υποβιβασμός των κοριτσιών τους αφαιρεί την ταυτότητα υποβιβάζοντας τα σε απρόσωπες υπάρξεις, σε δορυφόρους που περιστρέφονται διαρκώς γύρω από τους κυρίαρχους ρόλους για τους οποίους προορίζονται τα αγόρια. Για παράδειγμα στο χριστιανικό θρησκευτικό σύστημα,  η Παναγία δεν  αποτελεί δορυφόρο σε ένα ανδρικό/πατριαρχικό σύστημα θεοτήτων?. Στο έργο Satellite Girl τα ζητήματα της ταυτότητας του φύλου της αποδοχής ή της μη αποδοχής είναι κεντρικά και επείγοντα. 

Διάρκεια: 3’ 50’’

Patriarchal structures often exist in the unconscious. Deeply rooted in gene memory, they function as unconscious tendencies that influence choices and behaviours. Boys are often the centre of attention and interest and gain superiority over other individuals because of their biological sex. In many societies this male gender superiority works to the detriment of women and females. There are deep-rooted beliefs, ideas and attitudes about the different value of women and men, about their qualities, talents and abilities. Today in India, China and southern Europe, abortion is often used as a means of sex selection with a preference for the male.  Women often adopt these prejudices, even unconsciously, and reflect them through their behaviour and preferences in their parental role

The work “Satellite Girl” explores the identity, femininity, and the limitations imposed on girls and women. A central issue is how society often prioritizes boys and men, while girls are relegated to secondary roles. The work also addresses issues of freedom, space, and the search for one’s personal path.

Images from everyday life and pop culture associated with gender enter the frames, indicating the stereotypical view that remains active even today. Girls sometimes remain “faceless” through the devaluation of their gender, merely girls in a society where boys have distinct and specific identities reinforced through acceptance and attention. The devaluation of girls strips them of their identity, reducing them to faceless beings, satellites constantly revolving around the primary roles designated for boys. For instance, in the Christian religious system, isn’t the Virgin Mary a satellite in a male/patriarchal deity system? In the work “Satellite Girl,” issues of gender identity, acceptance, or non-acceptance are central and urgent.

Eugenia Grammenou 2024

Concept/text : Eugenia Grammenou

Drawings  : Eno Athanasiadou- Garlic studios

Music: Dimitris Roidis –inspired by Mum’s  album  Go Go Smear The Poison Ivy

Editing: Dimitra Kodilatou

Camera: Eμmanouel

 Narration : Eno Athanasiadou, Georgia Spyropoulou

Performers: Eno Athanasiadou

                       Eugenia Grammenou

                       Clara Santikoy

                       Georgia Spyropoulou