Όλα αρχίζουν από το σκοτάδι – εκείνο που κουβαλάμε μέσα μας, πυκνό και άναρθρο.
Στο πρώτο μας σύμπαν, όπου όλα είναι ασαφή, χαοτικά και ευάλωτα, καταδυόμαστε στη βαθιά σπηλιά του εαυτού μας.

Έτσι ξεκινάει η δράση.

Echoes, όπως τα βουδιστικά μάντρα, αφήνουν το λεκτικό τους ίχνος πάνω σε κορδέλες και χαρτάκια, σαν σημαιάκια προσευχής που αιωρούνται στον άνεμο.

Κάθε εξομολόγηση γίνεται προσευχή, ένα ζωντανό μάντρα της ανθρώπινης εμπειρίας.
Είναι ψίθυροι, κραυγές και σιωπές, μηνύματα εύθραυστα που μπλέκονται και μπερδεύονται, όπως οι ζωές μας.
Μνήμες αγγίζονται, συγκρούονται και τελικά επικοινωνούν.

Σε αυτή τη δράση, η ατομική αναταραχή μετακινείται προς το κοινό φως.
Η δυστοπία της ταυτότητας μεταμορφώνεται σε πνευματική αυτογνωσία της πολυπλοκότητάς μας.

Η προσωπική ιστορία εγγράφεται στο κοινό σώμα, όταν το ατομικό γίνεται συλλογικό.

*Οι επισκέπτες καλούνται να καταθέσουν ένα κομμάτι της ζωής τους και να το αφήσουν να αιωρείται στο χώρο. Τέλος, να περάσουν κάτω από τις κορδέλες, αφήνοντας τον εαυτό τους να αγγιχτεί και να μεταβεί στην κοινή μας καθαρότητα.

Άρις Παπακωνσταντίνου 

Αλέξανδρος μυλωνάς

Μαρ (Μαριάννα) Λαγουτάρη

Γιώργος Βαρσαμάκης

Περσεφόνη Παντοπούλου

Εύη Τσόμπου

Αναστασία Ροδίτη

Ερη Ανδρεου (Γεωργία Αυγερινη)

Φαίη Αθουσάκη

Βαγγέλης Σικαλιάς

Η έγκατασταση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο performance art workshop Echoes- Αλλόκοτοι σχηματισμοί 

Σύλληψη & Συντονισμός: Σοφία Σταυρακάκη